جستجو کنید...
هشتگهای محبوب:
سیم کشی و لوله گذاری کلید و پریز، از مهارتهای یک برقکار حرفهای است و کسانیکه در این زمینه سررشته ندارند، نمیتوانند بدون حضور یک متخصص آن را انجام دهند. از کاربردهای آشنایی با نحوه لولهگذاری و سیم کشی انواع کلید و پریز این است که در صورت بروز مشکل در سیم کشی کلید و پریز و در مواقع ضروری، بتوان آن را برطرف کرد. با توجه به اینکه آرتا الکتریک در تلاش است مطالب آموزشی را به بهترین شکل ممکن در اختیار مخاطبان خود قرار دهد، در ادامه نحوه سیم کشی و لوله گذاری انواع کلید و پریز را به صورت تصویری توضیح دادهایم. در انتها پس از خواندن این مطلب، نظرات خود را برای بهبود عملکرد مجموعه، با ما در میان بگذارید.
مهمترین مرحله در هنگام سیمکشی برق یک ساختمان، لولهگذاری آن است. لولهگذاری در زیربنا ساختمان برای انشعاب گرفتن از جعبه فیوز انجام میشود و جزو مراحل اولیه سیم کشی برق است. پس از آنکه در نقشه سیمکشی ساختمان محل دقیق پریز برق، کلیدهای برق، کلید کولر، پریز آنتن و… مشخص شد؛ برقکار عملیات لولهگذاری را شروع میکند تا پس از تکمیل ساخت ساختمان، بتوان کلید و پریزها را جایگذاری کرد. محل دقیق لولهها و لولهگذاری باید طبق استانداردهای نصب کلید و پریز و طبق مقررات ملی برق ساختمان انجام شود.
ارتفاع کلیدها و انواع پریز از کف زمین و سقف، فاصله کلید و پریز از چارچوب دربها، فاصله قرارگیری پریزها تا تجهیزات و دستگاههای برقی و فاصله کلید و پریز از لولههای گاز و شوفاژ و… مواردی است که باید در هنگام لولهگذاری در نظر گرفت. برای اطلاعات کامل درباره استانداردهای نصب کلید و پریز روی دکمه قرمز رنگ کلید کنید و آن مطلب را بخوانید.
انواع لوله برق
پیش از این تنها دو سیم فاز و نول در مدارهای سیم کشی وجود داشت اما در حال حاضر سیم ارت باید حتما در مدار سیم کشی ساختمان وجود داشته باشد. پریزهای ارت دار دارای سه ترمینال برای اتصال سیمهای فاز، نول و ارت هستند. علاوهبر تاکید بر استفاده از پریزهای ارت دار، طبق مقررات ملی ساختمان، سطح مقطع سیم برای مدار پریز برق باید بیش از 2.5 میلیمتر مربع باشد.
بدین دلیل که ممکن است این مطلب را در حالی بخوانید که میخواهید در عملیات سیم کشی پریز برق در یک خانه قدیمی را انجام دهید و سیم ارت در سیم کشی این خانهها وجود ندارد، در ادامه نحوه سیم کشی پریز ارت دار و پریز بدون ارت را به صورت جداگانه بررسی کردهایم.
اهمیت نصب پریز ارت دار
پریز ارتدار پریزی است که با استفاده از ترمینال دو پیچ، حفاظت و ایمنی را ارتقا میدهد و بهغیراز پیچهای اتصال سیم نول و فاز یک محل اتصال برای سیم ارت دارد. در نتیجه با خیال راحت میتوان از آن پریز برای وسایل الکتریکی استفاده کرد و از امنیت بالاتری برخوردار شد. اگر قصد نصب پریزهای ارتدار را داشته باشید باید استانداردهای مربوط به ارتفاع آن را نیز رعایت کنید.

نحوه لولهگذاری پریز برق
لولهگذاری پریز برق کار سختی نیست. فقط کافی است از جعبه فیوز به محل قوطی پریز با یکی از انواع لوله برق (لوله خرطومی، لوله فلکسیبل و…) لولهکشی کنید. لولهگذاری برای پریزهای برق تنها به محل نصب پریز، شرایط آب و هوایی و استانداردهای برق ملی ساختمان بستگی دارد (ارت دار بودن پریز با نبودن آن تاثیری در لولهگذاری ندارد).

نحوه سیمکشی پریز برق ارتدار کاملاً شبیه به سیمکشی پریز برق بدون ارت است. با این تفاوت که سیم ارت نیز به مجموعه سیم افشان فاز و نول اضافه میشود. معمولاً سیم ارت پریز برق را به رنگ زرد و یا ترکیبی از زرد و سبز انتخاب میکنند. درحالیکه سیم فاز قرمز یا مشکی است و سیم نول اغلب آبیرنگ است. باتوجهبه رنگبندی سیمهای برق پریز به سراغ سیمکشی پریز برق ارتدار میرویم.
مسئله مهمی که در سیمکشی و لولهگذاری کلید تک پل باید بدانید این است که کلید تک پل در مسیر سیم فاز قرار میگیرد و سیم نول به هیچ یک از ترمینالهای کلید وصل نمیشود. برای درک بهتر این موضوع به عکس زیر دقت کنید.

کلید تک پل دارای دو پیچ نقرهای و طلایی است که برای اتصال سیم فاز کاربرد دارد. سیم فاز ورودی به پیچ طلایی متصل میشود و از پیچ نقرهای یک سیم تحت عنوان فاز برگشتی به لامپ میرود و همانطور که در نقشه قابل مشاهده است؛ سیم نول (سیم آبی رنگ) فقط از پشت کلید رد میشود تا به لامپ برسد. حالا که منظور از قرارگیری کلید تک پل در مسیر فاز و اتصال سیم نول به لامپ را متوجه شدید، در عکس زیر مدار بالا را در لولههای برق قرار دادهایم تا به توضیح نحوه لولهگذاری برای کلید تک پل برسیم.
در لولهگذاری سیم کشی کلیدهای تک پل به دو لوله برق نیاز داریم. یکی از لولههای برق از جعبه فیوز به کلید میرسید و محل عبور سیم فاز و نول است. لوله سمت راست (لولهای که از جعبه فیوز به کلید برق رسیده است) که دارای سه رشته سیم به رنگهای آبی، قرمز و سیم زرد/ سبز راه راه است، لوله ارتباطی نام دارد. لوله سمت چپ (لولهای که به لامپ میرسد) با سه رشته سیم با رنگهای قهوهای، آبی و زرد/سبز، لوله برگشتی نام دارد.

سیم ارت (زرد/سبز) در روشن و خاموش شدن لامپ تاثیری ندارد اما طبق قوانین برق ساختمان باید در همه لولههای برق قرار بگیرد.
کلید دوپل روکار و کلید دوپل توکار نیز مانند کلیدهای تک پل تنها از یک روش سیمکشی میشوند و باید در مسیر سیم فاز قرار بگیرند. برای آشنایی با نحوه سیم کشی و نصب کلید دو پل برای دو لامپ به تصویر زیر دقت کنید:

همانطور که مشاهده میکنید، کلید دو پل 3 ترمینال اتصال (پیچ) دارد که یکی از آنها طلایی و دو پیچ بالایی کلید، نقرهای هستند. طبق سیم کشی کلیدهای دو پل، سیم ورودی (سیم قرمز رنگ)، همان سیم فاز است باید به پیچ طلایی و دو سیم مشکی و قهوهای به پیچهای نقرهای وصل شوند. اصطلاحا به پیج طلایی ترمینال مشترک و به پیچهای نقرهای ترمینالهای غیرمشترک میگویند. طبق این اتصالات، درصورتیکه کلید دو پل در حالت روشن قرار بگیرد؛ ترمینالهای غیر مشترک با ترمینالهای مشترک تماس پیدا میکنند و جریان برق از سمت ترمینال مشترک به سمت ترمینالهای مشترک حرکت میکند.
مداری که در عکس پایین مشاهده میکنید، متداولترین روش لولهگذاری در سیم کشی کلیدهای دو پل است. طبق تصویر؛ یک لوله از جعبه فیوز به کلید دو پل رسیده است که لوله ارتباطی نام دارد و سیمهای داخل آن (سیمهای قرمز، آبی و زرد/سبز)، برق کل مدار را تامین میکند.دو لوله برگشتی با نامهای لوله برگشتی یک و لوله برگشتی دو، از کلید دوپل تا لامپ شماره 1 و از آن به لامپ شماره 2 رسیده است. در لوله برگشتی یک، چهار سیم به رنگهای مشکی، قهوهای، آبی و زرد/سبز مشاهده میکنید که به جز سیم مشکی همگی به لامپ شماره 1 متصل هستند.

سیم مشکی و سیم قهوهای در واقع تامین کننده انرژی لامپها هستند که به پیچهای نقرهای متصل شدهاند. سیم قهوهای به لامپ اول و سیم مشکی از ترمینال نقرهای کلید دو پل شروع شده و بدون اینکه قطع شود از کنار لامپ شماره 1 عبور کرده و به لامپ شماره 2 میرسد.
در سیم کشی کلید دو پل با دو لامپ، سیم ارت و سیم نول هر دو عدد لامپ مشترک است که موجب صرفهجویی در مصرف سیم ارت و نول میشود. همچنین اشتراک این دو سیم بین لامپها موجب کوتاه شدن مسیر لولهگذاری و صرفهجویی در مصرف لوله برق میشود. زیرا فاصله لامپ دوم تا لامپ اول، بسیار کمتر از فاصله لامپ دوم تا کلید است.
روش دیگری که برای سیم کشی کلید دو پل استفاده میشود، لولهگذاری برای هر لامپ به صورت جداگانه است. مصرف بیش از اندازه سیم ارت و نول و لوله برق، تنها عیب این روش است.
چنانچه میخواهید سیم کشی را بگونهای انجام دهید که با یک کلید دو پل بتوان 4 لامپ را روشن کرد باید طبق نقشه زیر عمل کنید:

در این نوع سیم کشی، سیم نول در تمام این لامپها مشترک است و به هیچکدام از ترمینالهای کلید وصل نمیشود. طبق این نقشه سیم کشی، با فشار دادن هر شستی کلید، 2 لامپ روشن شود و هر دو لامپ از یک سیم فاز انرژی خود را میگیرند. انرژی دو لامپ سمت چپ از سیم قرمز و دو لامپ سمت راست از سیم سبز رنگ تامین میشود.
نکات ایمنی مهم سیم کشی کلید و پریز که باید رعایت شود:
انواع کلید و پریز
عالی بود اطلاعاتتون. ممنون
خوشحالیم که براتون مفید بوده 🌺
استفاده از لولههای مشترک برای کلیدها، پریزها و لامپها مجاز نیست و باید برای هر کدام از آنها جداگانه لولهگذاری کرد
این را توضیح میدین یعنی برای هر قوطی باید یک لوله جدا از جعبه فیوز گذاشت؟یعنی قوطی کلید و پریز اگر کنار هم باشه نمیشه یک لوله گذاشت؟چون دیدم این کار را میکنن
سلام ، منظور از «جدا بودن لولهها» این نیست که برای هر قوطی لوله مستقل تا جعبهفیوز کشیده بشه. منظورمون از این جمله، این هست که مدارهای مختلف (کلید و پریز و روشنایی) نباید داخل یک لوله مشترک عبور داده بشن.
درواقع اگر دو قوطی کنار هم هستند و هر دو مربوط به یک مدار هستند (مثلاً دو پریز یا دو کلید) این قابلیت وجود داره که برای سیمکشیشون یک لوله مشترک استفاده کرد.
اما طبق لیست استاندارد IEC، مثلا اگر یک مدار برای پریز باشه و یکی برای کلید روشنایی (دو مدار متفاوت)، نباید سیمهاشون در یک لوله قرار بگیره.
اینکه بعضیها این کار رو «انجام میدن» دلیل بر درست بودنش نیست؛ از نظر استاندارد و ایمنی کاملا اشتباهه و این مورد با قوانین مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان مغایرت داره!
اما چرا استانداردهای برق صریحاً میگن که مدارهای متفاوت نباید در یک لوله برق مشترک باشن؟
• استفاده از یک لوله برق برای چند مدار مختلف، باعث گرما و فشار اضافه روی سیمها میشه (بالا رفتن احتمال ذوب شدن عایق یا سوختن سیمها) چون بار و جریان مدارها باهم فرق دارن.
• ترکیب چند مدار مختلف در یک لوله میتونن ایمنی تعمیرات رو پایین بیارن.
• قرار دادن مدارهای متفاوت کنار هم ممکنه که ولتاژ ناخواسته ایجاد کنه.
• سیمهای پرجریان پریز میتونن روی سیمهای روشنایی ولتاژ القایی ناخواسته ایجاد کنن.
• کنارهم قرار دادن چند مدار عیبیابی رو سخت میکنه و ممکنه زمان تعمیرات مدار، یکی قطع و دیگری هنوز برقدار باشه و موجب برقگرفتگی بشه.